پیامبراسلام(ص):محبوبترين كارها در پيش خدا كاريست كه دوام آن بيشتر است،اگر چه اندك باشد.(نهج الفصاحه ص 167 ، ح 73)

دفتر آیت الله احدی

دفتر آیت الله احدی

دفتر آیت الله احدی | مرکز تحقیقاتی آموزشی جوادالائمه علیه السلام

امروز: جمعه, 01 تیر 1397

قرآن و تسخیر کرات آسمانی

سوال:

آیا در قرآن کریم راجع به کرات آسمانی که فعلاً دانشمندان تا حدودی موفق به تسخیر آن شده اند تذکّری داده شده یا نه و آیا توفیق بیشتر در این باره پیدا خواهند نمود یا خیر؟

پاسخ:

شکی نیست که بشر از آن روزی که قدم به دایرة وجود نهاده رو به تکامل است؛ هم اکنون نیز می بینیم که روزی نمی گذرد مگر این که قدمهای برجسته ای به سوی تکامل و به منظور کشف رازهای نهفته در عالم آفرینش بر می دارد. از این نظر هیچ مانعی ندارد که روزی فرا رسد که با نیرو و قدرت خدادادی دامنة زندگی خود را در کرات آسمانی نیز پهن کند.

 

آیاتی که در قرآن کریم دربارة مسخّر نمودن آسمان و زمین برای بشر وارد شده است، شاید خالی از اشاره به این مطلب نباشد؛ زیرا خورشید، ماه و آنچه در آسمانهاست اگر چه از روز اول برای بشر مسخّر و رام شده اند ولی تسخیر و یا بهره برداری از این تخسیر نیز درجاتی دارد؛ کاملتر از همه آن است که مهد زندگی گردد

اینک پاره ای از آیات در این زمینه:

۱-    «وَ سَخَّرَ لَکُمْ ما فِی السَّمواتِ وَ ما فِی الاَرْضِ جَمیعاً مِنْهُ اِنَّ فی ذلِکَ لَآیاتٍ لِقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ»؛ او آنچه در آسمانها و در زمین است همه را از سوی خودش مسخّر شما ساخته؛ در این نشانه های مهمّی است برای کسانی که اندیشه می کنند.»[۱]

۲-    و سخر لکم الشمس و القمر؛ و خورشید و ماه را که با برنامه منظّمی در کارند – به تسخیر شما در آورده»[۲]

و این جمله در سوره های مختلف قرآن وارد شده است:

طبق آیات فوق قرآن می فرماید: ما آنچه در زمین است از روز اوّل دراختیار شما گذارده ایم ما در صورتی که بشر به منابع تحت الارضی یکجا و یک مرتبه دست نیافته است، بلکه تدریجاً و در هر عصری تا حدودی از این دفاین آگاهی یافته و آن را استخراج کرده است.

از این جا معلوم می شود این که قرآن می فرماید:

«ما آنچه در زمین است در اختیار بشر نهادیم» مقصود از آن این نیست که تمام ذخایر زمین در اختیار تمام افراد بشر قرار داده شده است، زیرا بسیاری از این معادل با مرور زمان کشف شده و در هر قرن یک طبقة ممتاز موفق به کشف منابع تحت الارضی شده اند؛ بلکه مقصود مجموع اجتماع بشری است که در طول زمان به وجود می آیند- اگر چه بعضی از آنها فقط به برخی از معادن پی برده اند.[۳]

و هیچ گونه بُعدی ندارد که در آینده، بشر به کشف منابع تازه ای در زمین موفّق گردد که در قرن حاضر از آن کوچکترین اطّلاعی در دست نیست. بنابراین چه مانعی دارد در عین این که سیّارات از روز اول برای بشر رام بوده، ولی در طول زمان از آن استفاده بیشتری بنماید و به کرات آسمانی دست یابد و آنچه قرآن فرموده: «وَ سَخَّرَ لَکُمْ ما فِی السَّمواتِ» بطور اَتَم و اکمل مصداق پیدا کند.

علاوه بر این، از آیة ۳۳ سورة الرحمن نیز استفاده می شود که بشر با استفاده از قدرت و امکانات موجود علمی و صنعتی، قادر به مسافرت به فضا خواهد بود، آنجا که می فرماید: «یا مَعْشَرَ الجِنِّ وَ الاْنسِ اِنِ اسْتَطَعْتُمْ اَنْ تَنْفُذُوا مِنْ اَقْطارِ السَّمواتِ وَ الاَرضِ فَانْفُذُوُا لا تَنْفُذُونَ اِلّا بِسُلطانٍ»؛ این گروه جن و انس! اگر می توانید از مرزهای آسمانها و زمین بگذرید، پس بگذرید، ولی هرگز نمی توانید مگر با نیروی «فوق العاده»

 

روزنامه نگار و نویسنده:علی اصغر صرفه جو



[۱] . سورة جاثیه، آیه ۱۳٫

[۲] . سورة ابراهیم، آیه ۳۴٫

[۳] . پاسخ به پرسش های مذهبی، آیت الله مکارم شیرازی ، آیت جعفر سبحانی، ص ۵۰۶٫

تماس سریع

تصاویر

93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15
93/6/15